Your puppet boy..My puppeteer

************

ฉันรู้มาตั้งแต่เกิดว่าสังคมนั้นอยู่รอบตัวเรา

เพราะตั้งแต่เกิดมาแล้วเราก็อยู่ในสังคม

แต่หลายครั้งที่ฉันรู้สึกว่าสังคมนั้นช่างห่างไกลจากตัวเราเหลือเกิน

ยิ่งเวลาผ่านไป ผู้คนก็ยิ่งห่างเหินกัน

จากที่เคยวิ่งเล่นด้วยกัน ตกเย็นก็ออกมาคุยกันจิปาถะ เป็นความอบอุ่นเล็กๆน้อยๆที่มีให้กัน

สิ่งเหล่านั้นค่อยๆหายไปอย่างช้าๆอย่างที่เราไม่รู้สึกตัว

เผลอแป็บเดียว ถนนที่เคยเต็มไปด้วยผู้คนพบปะพูดคุยยิ้มแย้มให้กันก็ว่างเปล่า

เหลือเพียงสายตาคู่นี้ที่จ้องมองถนนสายเดิมด้วยหัวใจโหยหา

 ลึกๆในใจฉันยังคงหวังกับตนเองอยู่ลึกๆว่า สัววันหนึ่ง...

ถนนสายนี้จะกลับมา อบอุ่น สวยงาม เช่นเดิมอีกครั้ง

edit @ 8 Dec 2009 18:48:34 by โตสคุง