มีคนบอกว่า "อัพบล็อคได้แล้ว!!!"
 
พอได้ยินดังนั้นเราก็เลย...
 
ไม่อัพ
(อ้าว)
 
อันที่จริงไม่เกี่ยวกัน แต่แค่จะบอกว่า
 
"ตรูขี้เกียจเฟ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย"
(ประกาศให้โลกรู้แบบไม่กลัวถูกสาป)
 
เพราะฉะนั้นแล้ว เราจะแช่แป๊ะ อยู่อย่างนี้ต่อไป "อีกสักพัก" ละกัลนะจ๊าาาาา~า
(ถูกถีบเลือดอาบ)
 
อะฮุ อะฮุ ลัลล้า~า

New Fashion Contest Bginning!

posted on 10 Jul 2010 18:02 by verytos in Mine-In

Mine-In ในครั้งนี้ มี Theme ในแนววินเทจมาให้เพื่อนๆชมค่ะ

 SS รับเดือน มิถุนาที่มาล่าช้าไปนิดแต่ยาวถึงเดือนกรกฎา ครั้งนี้มาใน concept

"Day Dreaming: Childhood is the most beautiful of all life's season."

 

เติม สีสัน ใส่ความสนุกสนานให้กับคอลเล็คชั่น autumn winter ด้วยการหวนนึกถึงความทรงจำในวัยเด็ก ของเล่นชิ้นโปรด ของหวานแสนอร่อย หรือภาพความประทับใจในวัยเยาว์   นำเสนอผลงานภายใต้คอนเซป vintage style  ผลงานจะต้องสามารถสวมใส่ได้จริงในชีวิตประจำวัน(ready to wear) ออกแบบโดยใช้โทนสีตาม mood and tone ที่กำหนดให้ ซึ่งครั้งนี้เปิดรับทั้งเสื้อผ้าผู้หญิงและผู้ชาย

ผลงาน จะต้องเกิดจากการสร้างสรร ขึ้นใหม่จากจิตนาการของผู้ออก แบบ
(จาก http://www.siamsquare.co.th)
 
 
 ToZE ก็เลยครีเอท 2 collections ออกมาใน concept นี้่ค่ะ
ชุดแรกใช้แรงบันดาลใจจากดอกไม้ในสวนและทัศนียภาพในวนที่บ้านเป็นแรงบันดาลใจ ในชื่อ
"Flora"

 

 
ชุดที่สองชื่อ "Love Story" ค่ะ
แรงบันดาลใจมาจาก นิยายรัก และนิทานก่อนนอน เป็นชุดคู่ ของทั้งผู้หญิงละก็ผู้ชาย^^คู่กัน
 
จำนวนแบบน้อยกว่า set Flora แต่จำนวนชุดเท่ากัน เพราะมีเป็นคู่ๆทั้งหมด 3 คู่ 6 ชุดค่ะ
 


ถ้าดูแ้ล้วชอบ อยากให้ออกมาเป็นชุดจริงๆละก็ ช่วยเข้าไปโหวตให้ ToZE กันด้วยนะจ้ะที่นี่เลย

http://www.siamsquare.co.th/user_design/in_contest

อ๊ะๆ เข้าไปแล้วจะปันใจเป็นอื่นไปรึเปล่าน้า><

ใครโหวตให้ก็ ขอบคุณมั่กๆค๊า

ซึนเป็นพักๆ

posted on 04 Jul 2010 11:45 by verytos in B-l-o-g

 

ช่วงเวลาไม่มีความหมายอะไรสำคัญเท่าที่มันเป็นช่วงเวลา

ในช่วงเวลาที่หลับตาก็ยังมองเห็นและยังสัมผัสถึงได้

ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิด มันก็เกิดขึ้นมาจากสิ่งที่เราเป็นเราก่อในช่วงเวลา

มันจึงเป็นช่วงเวลาที่สำคัญเสมอ

แม้จะรู้ดีก็ยังจะหวังว่ามันจะส่งต่อไปได้

ความคิดความฝันความรู้สึกเหล่านั้นมากมายเท่าไหร่แต่ไม่เคยไปถึง

ความปรารถนาที่ไม่มีวันเป็นจริง หากว่าเราก็ยังปรารถนาจะโอบกอดเอาไว้

แม้ไม่สามารถถ่ายทอดออกไปโดยไม่พูด แต่ก็ไม่มีคำพูดใดสามารถจะถ่ายทอดออกไปได้ดี

ความปรารถนาจึงไม่มีวันเป็นจริง เป็นได้ก็เพียงความฝันกลางวัน

และตัวฉันก็รู้ ถึงความหมายของมันเป็นอย่างดี

ตัวตนของความฝัน

posted on 30 Jun 2010 17:54 by verytos in B-l-o-g

วันนี้ฉันได้ถกปัญหาชีวิตของคนอื่นมา

"น้องคนนึง เรียนทันตแพทย์อยู่ปี3 ขอเรียกแทนตัวน้องคนนี้ด้วยอัลฟาเบ็ตตัวแรกว่า น้องเอ ก็แล้วกัน

น้องเอคนนี้เป็นเด็กที่เรียนเก่ง แต่เธอชวดตอนสอบตรงเข้าแพทย์ไปเพียงคะแนนเดียวเท่านั้น

หลังจากสอบใหม่โดยวิธีแอดมิตชั่นแล้วก็พลาดไปเพียงจุดทศนิย อีกครั้ง

 น้องเอจึงตัดสินใจว่าจะเรียนทันตะนี้ต่อไป โดยที่เจ้าตัวยังฝังใจกับคณะแพทย์

น้องเอไม่มีความสุขกับการเรียนในสายทันตะแม้แต่น้อย แต่ทำคะแนนได้ดี ถึงดีมากในสายที่เรียนรวมกับคณะแพทย์

ครอบครัวของน้องเองนั้นมีแค่แม่และน้องอีกหนึ่งคน

น้องเอบอกแม่ว่าต้องการจะออกไปสอบใหม่เพราะน้องเอไม่มีความสุขกับการเรียนทันตะ

เพราะความฝันของน้องเอคือการเป็นหมอ

แม่ของน้องเอบอกว่า "จะทำอะไรก็ทำ แค่อย่าใหฉันลำบากก็พอ"

 แม้จะรู้ว่าถ้าตนเองออกจะทำให้แม่ลำบาก แต่น้องเอก็ยังต้องการจะเรียนหมอ

แต่ถ้าน้องเอออกจากทันตะ แม่น้องเอจะต้องเสียเงินจำนวนมาก สรุปคือลำบากแน่

 

ฉะนั้นน้องเอจึงต้องเลือก ระหว่างความฝัน กับ มารดา

 

ถ้าเลือกความฝัน มารดาและน้องจะลำบากแสนสาหัส

แต่ถ้าเลือกมารดา น้องเอจะต้องละทิ้งความฝัน"

 

มันช่างชัดเจนเหลือเกินว่า โลกนี้ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆจริง  เพราะแม้แต่ความฝันก็ยังมีราคาค่างวดของมัน

เรามานั่งคิดว่า ถ้าเราเป็นน้องเอ เราจะทำยังไงดี?

ถ้าตัดปัจจัยเรื่องแม่และน้องออกไป สิ่งที่เราจะเลือกและคว้าเอาไว้คือ ลาออกแล้วไปตามความฝันอย่างแน่นอน

(ในกรณีที่เรามีความฝันอย่างน้องเอนะ)

คนเราให้ความสำคัญกับตามหาความฝัน ความฝันนั้นเป็นสิ่งที่มีค่ามากขนาดนั้นเลยเหรอ?

มันมีค่ามากขนาดมีรายการเรียลลิตี้เป็นของตัวเองเลยทีเดียวนะ!

แล้วเรารู้จักความฝันดีขนาดให้ค่ามันขนาดนั้นเลยเชียวงั้นเหรอ

 

ความฝันคืออะไร?

 

ฉันไม่แน่ใจในคำตอบเท่าไหร่

ต้องเปิดพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถานดู แล้วก็พบว่า

" ฝัน

ความหมาย

น. การเห็นเป็นเรื่องราวเมื่อหลับ, โดยปริยายหมายถึงการนึกเห็นในขณะที่ตื่นอยู่ ซึ่งไม่อาจจะเป็นจริงได้.
ก. เห็นเป็นเรื่องราวเมื่อหลับ, นึกเห็น, นึกเห็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้."

ถ้าเช่นนั้นคนเราก็ให้ค่ากับสิ่งที่ "เป็นไปไม่ได้" มากมายขนาดนี้เลยทีเดียวอย่างนั้นเหรอ?

ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว ทำไมไม่ใช้ "คำอื่น" ที่มันจะเป็นไปได้ล่ะ?

หรือเพราะมันเป็นไปไม่ได้ก็เลยอยากให้มันเป็นไปได้?

ถ้าอย่างนั้น ก็เป็นเพียงแค่เราอยากแต่มันเป็นไปไม่ได้น่ะสิ!

ก็ถ้ามัน "เป็นไปได้" มันก็ไม่ใช่ความฝันแล้วไม่ใช่รึไง?

 

คนอ่านคงงงใช่มะว่า "แกเป็นบ้าอะไรถามเองตอบเองอยู่ได้"

แต่พวกเธอว์ทั้งหลายไม่คิดเหรอว่า สิ่งที่เราพูดกันจนติดว่า ตามฝัน ล่าฝัน คว้าฝัน น่ะมันออกจะ เป็นไปไม่ได้ สักหน่อย

แต่ก็มีคนที่ออกมาเถียงว่า

"มันเป็น ไปได้ซี่! ดูอย่าง อคา(ตื๊ด ตื๊ด)แฟนตาเชีย
เป็นต้นสิ ดูเหล่านัก(ตื๊ด)ฝันทั้งหลายสิว่าเขาไปถึง
ความฝันกันได้จริงๆนะเธอว์!"

 งั้นความฝันก็เป็นไปได้จริงน่ะดิ๊?

งั้น ราชบัณฑิตยสถานก็น่าจะบัญญัติคำนี้ใหม่สิ! ว่ามันเป็นสิ่งที่เป็นไปได้!

แต่ก็ไม่ แล้วถ้าไม่ใช่ว่า ราชบัณฑิตยสถานผิด  หรือว่าคนที่เอาไปพูดกันผิด

แล้วความฝันมันคืออะไรกันแน่ล่ะ?

คนเราฝันอะไรต่อมิอะไรกันมากมายตอนเข้านอน

แม้แต่ยามตื่นนอน(แบบที่เขาเรียกกันว่า ฝันกลางวันไง)

 

ความฝันคืออะไร?

 หน้าตาของใันเป็นยังไง?

รูปร่างดีมั้ย?

ขาวหรือว่าดำ?

สูงหรือต่ำ?

ยากหรือง่าย?

ดีหรือร้าย?

เหลืองหรือแดง????

หรือเป็นเพียง "ความฝัน" ?

 

" แล้วน้องเอ ควรจะเลือกอะไร ระหว่าง ความฝัน กับ มารดา? "

 

 

พอกันทีกับท็อปปิคหนักๆ! ขอเบาปัญญากันบาง เพราะว่าไปแล้ว

เจ๊ยังไม่ได้เอาน้อง "หลุนหลุน"  ชิโรตันตัวขาวที่ทั่นผึ้งให้เป็นของขวัญ (กอดนอนทุกวัน)

มาอวดเร๊ยเน๊!!!!!

ไม่ด๊ายยยยยยยยยยย ต้องเอามาให้ยลกันหน่อย คลายเครียด

เพราะมันน่ารักจนน่าซีเรียส มว๊ากกกกกกก!

ชิโระตัน รุ่นนี้เป็นรุ่นตัวกลมพิเศษ! สีขาวจั๊วะ! และเป็นรุ่น limited edition! ของแท้พิสูจน์ด้วยป้ายที่หางองอันนี้

เมื่อเราซื้อมาเท่ากับว่าเราอุดหนุนการอนุรักษ์แมวน้ำด้วยน้า

หางเล็กๆสีขาวดูน่ารัก เกินห้ามใจ

 

ใบหน้าแป้นแร้นสุดคูล

สัดส่วนที่ดูละม้ายคล้ายน่องไก่ยักษ์

Cute!!!!!มว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 งั่มๆๆ น่าหม่ำจริงๆ (ไม่ใช่ขนมนะเฟ้ย)

 

เครียดมาแค่ไหน แค่ได้เห็นน้องหลุนๆความเครียดก็ละลายยยยยยยย~ยถ่ายรูป ถ่ายรูป

edit @ 30 Jun 2010 18:58:24 by โตสคุง

[cosplay] Capsule 06/06/2010

posted on 08 Jun 2010 15:29 by verytos in Photos

ถูกลากไปงานแคปซูลที่ร.พ.เซนต์หลุยส์ เกือบขับรถเลยไปแล้ว โชคดีที่สองคนนั่ง(ที่มัวแต่เม้าท์ไม่ช่วยดูทาง)แกหันไปเห็นร.พ. พอดี ต้องปาดหน้ารถเมล์เข้าไป หวาดเสียว

ไม่รู้จะพูดอะไรดี สรุปสั้นๆคือ ไปดูรูปกันเลยดีกว่า

Final Fantasy: คนอื่นถ่ายสวย แต่่ของเราถ่ายเสื่อม!

พอดีมันเรตไม่ถึง ส. นะจ้ะ ป้าย ส. จึงยังไม่ออก อะคุ อะคุ

 แบ่งเป็นสามช่วง เชิญทัศนา

 

PART I: รั่วไม่รั่ว ขอเตรียมตัวก่อน (นะ้๊จ๊ะ)

  ก่อนองค์ลงเหล่ามนุษย์สามัญทั้งหลาย ก็ยังดูเป็นคนธรรมดา ซ้ำสภาพยังดูคล้ายเพิ่งอพยพมาจากหมอชิตอีกต่างหาก

"เดี๊ยนจะไปแต๊ปแล้วนะฮ้า"

เจโนว่าปรากฏกาย เริ่มเสกเซฟี่

 เจเนซิส ที่ยังไม่ทรงเครื่อง

พระเจ้ายังไม่จุติ ตอนนี้มีแต่สาวบัลเล่ย์


ส่วนคนนี้มาถึงก็เสกตัวเองเสร็จไม่รอใคร

 

ส่วนคนนี้ควบตำแหน่ง ช่างสนาม

 

จบภาคเบื้องหลังแล้วจ๊า

 

 

Part II: (last) Final (destination) Fantasy

 กำเนิดเทพเจ้า!!!!!!!


องค์ลงครบแล้วจ๊า!!!

แต่แล้ว ตากล้องก็ขอไปรั่วแรดถ่ายชาวบ้านนิดหน่อยก่อน อะคุ อะคุ

 


มาโหมโรงกันหน่อย

ใครอยากได้ภาพนิ่งทั้งสี่ภาพละก็ พวกเธอว์ จงตามลิ้งค์เหล่านี้ไปโดยพลัน
http://i305.photobucket.com/albums/nn212/artimus374/capsule2010/DSC02719.jpg
http://i305.photobucket.com/albums/nn212/artimus374/capsule2010/DSC02720.jpg
http://i305.photobucket.com/albums/nn212/artimus374/capsule2010/DSC02721.jpg
http://i305.photobucket.com/albums/nn212/artimus374/capsule2010/DSC02722.jpg

 สามหน่อที่ถูกขโมยซีน

 ต่อไปก็โคลสอัพรายตัว




ส่วนของพ่อคล้าวนั้น น้องเาดูขี้อายมากหลบมุมตลอดตามหาไม่ค่อยเจอเลยได้แต่ภาพแบบนี้มา

 

 แซ็คขอท้าประดาบเซฟี่...(แล้วจะรอดเรอะ?)


แกนนำเสื้อแดง...(จตุพรหลบปายยยยยยยยยยยยยยยย)

 ไม่ถอย...เดี๊ยะพ่อทะลวงไส้แตก

 

 ฉากโหด ช็อตเด็ด...เอาไปกรี๊ดกันเล่นๆ

 ท่าที่อิลุงเรียกว่า ชื่อท่า "ประสานดาบ" (ตั้งชื่อได้เชยแหลก)

ยลกันใกล้ๆ อีกครั้ง



เมื่อตัดส่วนเกินออกไป...

จะไดภาพเลิศเช่นนี้แล...(ล้อเล่นน่าล้อเล่น)

แม้แต่พักเหนื่อยก็ยัง ...แอร๊ยยยยยยยยยยยย><

รูปนี้ตั้งใจจะโชว์โมเทพของดาบ แต่เป้าสายตาสาวๆของจริงจะไปอยู่หนใด รู้กันอยู่แก่ใจ

มาถึงส่วนที่น่าจะเป็นไคลแมกส์ แต่ คงจะไม่แล้วล่ะหลังจากอะไรๆที่ผ่านมา= ='

 

 

 

และเมื่อเอาสามฉากมาต่อกันก็จะได้หนังเรื่องนึง แบบนี้



 

จบภาค...ดีว่า

 

 

 

Part III: ไม่เสื่อม ไม่รั่ว ไม่ใช่ตัวจริง!!!!!!!

คำเตือน อย่าเสพเกินวันละสอง ขวด รอบ โปรดอ่านฉลากคำเตือนทุกครั้งก่อนอ่าน

สาวกเซฟี่ที่ซีเรียสต่อภาพลักษณ์ โปรดปิดหน้านี้ทิ้ง เพราะต่อจากนี้ไปเป็นโซนอันตราย!!!! อาจทำให้ท่านเกิดอาการหัวใจ Y ได้

ไม่เหมาะกับ เด็ก สตรี สตรีมีครรภ์ และคนชรา อาจเกิดอาการแซ่ซ้อง(สะกดไม่ผิดหรอก)

หากบริโภคแล้วหัวใจเต้นแรง มือไม้สั่น เหงื่อออก หอบแฮ่กๆ  แสดงว่า "ท่าน" เสพติดเสียแล้ว เอวังความเป็นคนดีศรีสังคมซะ...เพราะแต่นี้ไปท่านจะกลายเป็นทาสเซฟี่= =' ชาบู ชาบู

 ถ้าคอมท่านแล็ค แสดงว่า ท่านโดนอาถรรพ์เข้าเสียแล้ว เสียใจด้วย ปิดคอมแล้วไปนอนเสียเถิด เหอๆ เหอๆ

 

 ตอนที่หนึ่ง: ขอตากล้องเล่นด้วย

"รับดาบ!!!!!"

"ย๊ากกกกก ตายซะ บร๊ะเจ้า!!!!!" ตากล้อง
"เหื้อออออออออออยยยยยยยย!!!!" เซฟี่

 

ตอนที่สอง: อิจฉามั้ย

จำเลยรัก....(อั๊ง อั๊ง)

อิจฉามั้ย...อิจฉาใช่มั้ย!!!! อย่าเพิ่ง....อย่าเพิ่งอิจฉา มาทางนี้ก่อน!

สังเกตสีหน้าคนถูกดาบจ่อคอหอย...และมือขวาให้ดีดี....

กำแน่นไม่มีปล่อยเลยนะอิหนู= ='

ส่วนคนนี้ โดดข้างเรื่อง ข้ามค่ายกันมาเลยทีเดียว

ขอให้มีความสุขความเจริญโดยทั่วกัน สาธุ

 

ตอนที่สาม: ไม่หลุดกล้องนี้ จะไปรั่วกล้องไหน ทิ้งท้าย ทิ้งทวนดาบ

ส่วนนี้มาโบกเพิ่ม

เจนนี่ขอมีเอี่ยว

 หน้าตาอาเฮียทั้งสอง น่าขออภิปราย

(สืบเนื่องจากภาพก่อน) ขอซับ(เลือดกำเดา)

อ๊าาาาาาา~า...

เจนนี่ อย่ายอมๆ

 

รู้นะว่าอยากออกกล้อง...

ดูแมนอยู่ดีดีไม่ได้นาน

อิลุง "ตรูละกลุ้มใจ..."

 รูปต่อไปขอตั้งชื่อว่า โอ้ว แม่เจ้า!!!! (ใส่เสียงประกอบได้ใส่ไปแล้ว)

เวอร์ชั่นธรรมดา

และเราก็มี เวอชั่น เคลื่อนไหวด้วย...

คล้าวข้างเสา....

 

คิดว่าเขาดูอะไร

คิดเสียว่าทำบุญ...แต่ ดูคู่นี้ดีกว่า

เซฟี่ "อุ๊ยดูนั่นสิเคอะคุณนาย"

เจนนี่ "ต๊าย บัดสีบัดเถลิง!!!!" (กลายเป็นป้าช่างเม้าท์ไปซะแล้ว)

ผลก็คือ ...

ผลั๊ว เข้า หนึ่งหมัด

หลังจากชักภาพกันมาเป็นเพลานาน ก็กลายสภาพเป็นเช่นนี่


คนมันเหนื่อย มีปัญหาเรอะ!
(ไม่มีคับพี่...หงอ)

เรียงเบอร์



เฮ้อ...หมดกัน...

bottle up!

 

 

 

และแล้ว หนึ่งวันอัศจรรย์ก็จบไป ขอบคุณเพื่อนๆและน้องๆทุกท่านที่ทำให้เรามีความสุข

 

ขอบคุณ น้องแม้ม ที่คิดโปรเจ็คสนุกๆนี้ขึ้น

ขอบคุณ เจ้าผึ้งที่ชวนเรามา

ขอบคุณ จ๊อบที่เสกอ็อพชั่นต่างๆให้เพื่อนๆไปตปท.ก็เดินทางโดยสวัสดิภาพนะ

ขอบคุณ ฟิวที่มาแต่งหน้าให้เพื่อนๆทุกคน

ขอบคุณ น้องๆทุกคนที่มาช่วย มาดู มาถ่ายรูป มาสนุกด้วยกัน ทำให้เราลืมเรื่องเครียดไปเลย

 

แม้แต่สิ่งเล็กๆน้อยๆก็เป็นสิ่งที่มีค่าสำหรับเรามาก ขอบคุณจริงๆ^^

 

ทิ้งท้ายจ้า

See you again!

Final Forever!

 

ปล. บางภาพไม่ได้เอามาลง สามารถเข้าไปเสพเล่นๆได้ที่นี่จ๊า
http://s305.photobucket.com/albums/nn212/artimus374/capsule2010/

 

edit @ 8 Jun 2010 19:00:59 by โตสคุง